Standaard karakters: de love interest

Liefde is mooi. Het is een allesoverheersende kracht die je gek kan maken, pijn kan doen, maar ook veel vreugde kan bezorgen. Het kan je maken of breken – en dat geldt ook voor je karakters, helaas. Het is, zeker in fictie voor wat jongere lezers (young adult, met name), toch vrij gebruikelijk om een love interest erin te schrijven. Of je wel of geen fan bent van elkaar aflebberende karakters laat ik bij jou liggen, maar feit is dat als je ze erin wilt hebben om wat voor reden dan ook, onderstaande dingen handig zijn om mee te nemen voor je romance.

1. Meer dan alleen uiterlijk

Er is zoiets als het stereotype van ‘hersenloze mooie mensen’. En alhoewel het in de praktijk eigenlijk nooit een gerechtvaardigd stereotype is, komt het in verhalen nog wel eens voor. Je hebt een love interest met prachtig donker haar, hemelsblauwe ogen en een lijf dat eruit ziet alsof het zo van de catwalk komt. en… dat is het. Nu kun je je karakter laten zwijmelen over die prachtige ogen van je love interest, die de kleur hebben van een snelstromende rivier nadat er regen is gevallen, en het gezicht dat eruit ziet alsof het gebeeldhouwd is door engelen. Helaas werkt het zo niet. In het echt wil liefde op het eerste gezicht nog wel eens gebeuren – uiterlijk is het eerste dat we zien van iemand, en als dat niet naar onze smaak is, is het ongebruikelijk om dan alsnog verliefd te worden op die persoon in kwestie. Dat laatste, de gevoelens, zijn vaak ook gebaseerd op de persoonlijkheid van diegene, die ons ook aantrekt. Zo werkt het ook bij fictieve karakters. Er mag best een bepaalde aantrekkingskracht zijn op het eerste gezicht op basis van uiterlijk – graag zelfs. Maar er moet meer zijn tussen de twee dan alleen die uiterlijke aantrekkingskracht. Dat voelt veel natuurlijker en geloofwaardiger aan en is dus ook veel realistischer dan alleen dat uiterlijk. Je hoeft je heldin niet iedere keer in katzwijm te laten vallen als haar love interest iets aardigs voor iemand anders doet, maar laat merken dat ze de eigenschap in hem waardeert.

2. De oppervlakkige love interest

Goed, het eerste probleem is opgelost: je hebt je love interest iets uitgebreider uitgedacht en nu is diegene een vriendelijke jongen met een sarcastisch gevoel voor humor en een ding voor kleding naaien. Zijn we dan nu wel klaar? Eh, helaas nog steeds niet. Voordat we ons vol enthousiasme op romantische scènes gaan gooien, is het misschien handig om even over één ding na te denken: stel, de love interest zou niet de love interest zijn, maar gewoon een ander karakter. Zou hij of zij dan nog steeds een goed, op zichzelf staand personage zijn? De oppervlakkige love interest, of zoals TVTropes het noemt, de ‘Satellite Love Interest’, is een karakter dat, op zijn of haar rol als love interest na, niet echt een rol in het verhaal heeft. Zorg er dus voor dat je love interest ook nog op zichzelf staat – hij of zij speelt ook nog een belangrijke rol in de rebellie, en hangt in de tussentijd ook met de rest van de groep hoofdpersonen rond – ook als de held in kwestie er niet is. Dit is iets wat voor ieder karakter zou moeten gelden, maar zeker bij love interests is het iets wat nog benadrukt moet worden.

3. De ‘token romance’

En als laatste is er nog één belangrijk ding dat genoemd moet worden. In tegenstelling tot een hoofdpersoon, een antagonist of zelfs een deuteragonist, staat er nergens geschreven dat je karakter een love interest móét hebben. Aan de andere drie ontsnap je niet, maar een love interest hoeft niet in het verhaal te zitten. Alhoewel het tegenwoordig standaard lijkt om ergens een romantisch subplot in te gooien, moet je niet vergeten dat het lang niet altijd even nodig is. Benoem dus alleen een van je karakters tot love interest als dat ook een doel dient in het overkoepelende verhaal. Dit hoeft geen groot doel te zijn – het is niet direct nodig om halverwege het verhaal de vrouwelijke love interest te gebruiken als damsel in distress. Het kan ook subtieler, bijvoorbeeld dat haar geliefde de chagrijnige, cynische hoofdpersoon inspireert om iets meer haar best te doen (of haar juist helemaal door te laten slaan – het hangt er maar net vanaf wat voor verhaal je wilt schrijven, natuurlijk). Maar laat het wel van belang zijn voor je karakters en het verhaal, want anders had het – zoals al wel vaker aangegeven hier op de blog – er net zo goed niet in kunnen zitten.

Volgende (en laatste) keer in de archetypen: de antagonist!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s