Standaard karakters: Deuteragonisten, tritagonisten en belangrijke bijpersonages

Lange titels zijn cool, maar dat terzijde.
Goed, we hebben dus een hoofdpersoon die overall prima is en waar je verder mee wilt. Maar één personage maakt nog geen verhaal, dus helaas zal er ook aan andere bijpersonages gedacht moeten worden. Verreweg de belangrijkste groep hierin zijn de deuteragonisten en de tritagonisten, respectievelijk het op één na en het op twéé na belangrijkste karakter uit een verhaal. En daar kunnen nog andere belangrijke karakters bijkomen, alhoewel ze dan geen fancy titel meer hebben. Het kunnen allerlei karakters zijn: love interests (alhoewel die nog een eigen stukje krijgen omdat ze weer aan andere eisen dienen te voldoen), sidekicks, de rest van de magische party die in de loop van het boek met de hoofdpersoon meereist om hem te steunen in zijn queeste om een heilig wapen te bemachtigen… allemaal hebben ze twee dingen gemeen: ze zijn niet de hoofdpersoon, en ze hebben wél een grote rol. En precies om die reden kan het al gauw mis gaan bij bijpersonages, omdat ze in eerste instantie niet langs dezelfde lat worden gelegd als de hoofdpersoon. Onterecht, wat bijpersonages zijn echt van belang voor je boek en kunnen heel makkelijk een verhaal breken. Wat zijn goede dingen om op te letten?

1. Geef ze daadwerkelijk een persoonlijkheid

Het lijkt vrij simpel: je hebt een verzameling aan helpers voor je hoofdpersoon. Er is een mysterieuze magiër, een stoïcijnse huurmoordenaar/ninja/*willekeurig duister beroep* en een energieke boogschutter. Ze zijn te omschrijven met alleen het bijvoeglijk naamwoord dat ik zojuist voor hun beroep heb gezet: meer eigenschappen zijn niet relevant voor het verhaal en hoeven dus ook niet voor te komen. Toch?

Helaas, zo werkt het niet. Kijk maar eens om je heen in je eigen omgeving – is er iemand die je kent die maar één eigenschap heeft? Waarschijnlijk is het antwoord nee, althans, dat hoop ik. Uiteindelijk zijn mensen allemaal complex en hebben we meerdere kanten, en alhoewel je bijpersonages niet allemaal zo complex hoeven te zijn als je hoofdpersoon, bestaan ze uit meer dan één eigenschap. Karakters zijn er weliswaar om het verhaal voort te stuwen, maar het zijn wel menselijke plot devices, en dat moet te zien zijn in hun manier van doen.

2. Maak hun wereld groter dan de hoofdpersoon
Op dezelfde manier als waarop ieder bijpersonage een persoonlijkheid verdient, hebben ze ook allemaal recht op een leven dat verder gaat dan de hoofdpersoon bijstaan. Niet dat zij nou ook direct tegen een andere slechterik moeten vechten om de wereld te redden, maar hun wereld moet wel groter zijn dan alleen de hoofdpersoon: ze moeten hun eigen subplots en/of karakterontwikkelingen doormaken, los van de dingen die de hoofdpersoon maakt. En alhoewel deze niet even groot hoeven te zijn als bij de hoofdpersoon, mogen ze niet non-existent zijn.

3. Voorkom dat hun competentie extremen aanneemt
Zoals eerder al genoemd is, is een hoofdpersoon die alles in zijn eentje op weet te lossen zonder problemen niet boeiend. Hoe verleidelijk het echter ook is, die rol op de sidekick of een van de bijpersonages afschuiven is niet per se een betere oplossing. Uiteindelijk is je hoofdpersoon wel de held van het verhaal en alhoewel we die niet perfect willen hebben, is een grote faalhaas ook maar tot op zekere hoogte leuk.

Daar tegenover staat dus ook wel weer dat bijpersonages niet bedoeld zijn om te laten zien dat je held juist wél heel goed en competent is. Laat ze dus ook niet struikelen over iedere steen die zich op hun pad bevindt terwijl de held er met een sierlijke ballet-sprong overheen springt, metaforisch gesproken. Houd er een gezonde balans in.

4. Geef ze plot-relevantie
Karakters zijn er om het plot voort te stuwen. Je kunt als schrijver nog zo gehecht raken aan een karakter dat je hebt bedacht (been there, done that), als ze niet relevant zijn voor het plot, moet je je serieus afvragen of ze er wel in moeten zitten. Ze hoeven niet een gigantische plottwist te ontketenen (informatie onthullen werkt ook prima, bijvoorbeeld), maar als het verhaal precies hetzelfde was gelopen zonder hen, dan moeten ze misschien ook niet erin zitten (geloof me, ik ken de pijn)… mocht het echter echt lastig zijn om ze er niet in te zetten, dan is een kleine herschrijving van het plot misschien het idee, of ze gebruiken in een ander verhaal.

Bijpersonages zijn leuk. Ze geven kleur aan je verhaal, en als je je best erop doet, kunnen ze echt heel veel aan je verhaal toevoegen. Dus steek er tijd in, want dat verdienen ze, en het verhaal ook.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s